facebook_e-psyxologos

 

Κάθε πάθος καταλαμβάνει ένα κομμάτι του εαυτού μας. Και για κάθε πάθος, υπάρχει πάντα και το αντίστοιχο φάρμακο, που είναι μια αρετή. Την φιλαργυρία για παράδειγμα, την πολεμά κανείς με ελεημοσύνη. Την σκληρότητα με πράξεις αγάπης. Την κατάκριση με σιωπή…

Η ακηδία όμως Άνθρωπε, είναι περιεκτική θανάτου. Έρχεται και καταλαμβάνει ολόκληρη την ψυχή. Περιέχει μέσα της, κάθε τι κακό. Καταστροφικό.

Τι όμως είναι η ακηδία;

Είναι το πνεύμα αυτό, που κυκλώνει κυριολεκτικά τον άνθρωπο, τον νεκρώνει εσωτερικά, τον αδυνατίζει, τον εξαντλεί. Είναι η απόγνωση η ίδια. Είναι αυτή που απονευρώνει κάθε δύναμη, θέληση, πάθος, την όποια όρεξη για τη ζωή.

Είναι κατάθλιψη; Ίσως κάποιος να ρωτήσει…

Όχι.

Είναι κάτι βαθύτερο. Μπορεί ο άνθρωπος να είναι λειτουργικός, σε όλα του εντάξει, να μπορεί και να χαρεί στιγμές, μικρές στιγμές, μα μέσα του νεκρός να είναι.

Και όσο την αφήνεις, όλο και περισσότερο από δαύτην θα την βλέπεις να γεννάει. Παράδοση, απελπισία, μη νόημα ύπαρξης Άνθρωπε είναι η ακηδία.

Και πως μπορεί κανείς να την πολεμήσει;

Με υποκατάστατα, λύση δεν θα βρεις. Ούτε με εξόδους, ούτε με γλέντια και παρέες. Ούτε με δραστηριότητες, ούτε με την ψευδαίσθηση ότι θα φύγει από μόνη της, όταν όλα τα επί του παρόντος τα προβλήματα θα έχουνε λυθεί.

Ούτε η ίδια η ψυχοθεραπεία Άνθρωπε. Ούτε αυτή αρκεί…

Αλλού πρέπει να ψάξεις.

Στην σχέση σου με τον εαυτό σου Άνθρωπε, και στην σχέση σου με τον Θεό. Μόνον εκεί, το φάρμακο για την ακηδία θα το βρείς…

 

Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος

Ψυχολόγος M.Sc.