Καθώς περνούν τα χρόνια…
Καθώς περνούν τα χρόνια, συνειδητοποιώ ότι γίνομαι ίδιος με τους ανθρώπους που κατέκρινα. Συνειδητοποιώ, πώς κάνω τα ίδια λάθη, που έκαναν, οι άνθρωποι που κατηγορούσα.
Καθώς περνούν τα χρόνια,
Καθώς περνούν τα χρόνια…
Καθώς περνούν τα χρόνια, συνειδητοποιώ ότι γίνομαι ίδιος με τους ανθρώπους που κατέκρινα. Συνειδητοποιώ, πώς κάνω τα ίδια λάθη, που έκαναν, οι άνθρωποι που κατηγορούσα.
Καθώς περνούν τα χρόνια, [...διάβασε περισσότερα...]
Συνήθως όλη μας την χολή, όλη μας την κακία, όλες μας τις ανασφάλειες, τα κόμπλεξ, τους θυμούς μας, τα βγάζουμε εκεί που μας παίρνει.
Στους ανθρώπους που μας ανέχονται.
Σε αυτούς που δεν μιλάνε. Σε αυτούς που μας αγαπούν.
Αποτύχαμε.
Γιατί στηρίξαμε τη ζωή μας σε ημίμετρα.
Γιατί λατρέψαμε ψεύτικους θεούς.
Προσκυνήσαμε το χρήμα, τη δόξα, την εξουσία.
Προσκυνήσαμε την επιστήμη, τις τέχνες, την υστεροφημία.
Προσκυνήσαμε την αγάπη, τη φιλία, την [...διάβασε περισσότερα...]
Πονάει ο κόσμος ρε γαμώτο.
Πονάει πολύ.
Πονάει, και καμιά φορά, δεν περνάει με τίποτα αυτός ο πόνος.
Και εσύ, ακόμα κάθεσαι και ασχολείσαι με μικρότητες.
Ασχολείσαι με ‘’σου είπα και μου είπες’’.
Βγάζεις εγωισμούς, κάνεις [...διάβασε περισσότερα...]
Καμιά φορά ξέρεις, το πρόβλημα, ξεκινάει από το γεγονός ότι προσπαθείς να ελέγξεις τα πάντα.
Να ελέγξεις τα λάδια στον κινητήρα, το καύσιμο, [...διάβασε περισσότερα...]
Ελευθεριάδης Ελευθέριος | | Άνθρωπος, Ψυχολογία και Θρησκεία |
Δε θα σου χαριστεί τίποτα στη ζωή.
Ακόμα και για το παραμικρό, θα πρέπει να παλέψεις.
Με τον ιδρώτα του προσώπου σου και της μέσης σου τον πόνο. Έτσι μόνο. Δεν υπάρχει άλλη οδός.
Για αυτό μη ζητάς μια εύκολη ζωή.
Και μην απογοητεύεσαι [...διάβασε περισσότερα...]
Ο άνθρωπος της εποχής μας, καλλιέργησε το λογικό, μα αψήφησε το υπέρλογο.
Καλλιέργησε το λογικό και νόμισε πως έγινε θεός ο ίδιος.
Και έτσι, αυτός που αποστράφηκε τη φράση ‘’δούλος του Θεού’’, έγινε υπόδουλος του εγωισμού [...διάβασε περισσότερα...]
Καμιά φορά, το μόνο που έχεις ανάγκη, είναι να αφήσεις να βγει το κλάμα από μέσα σου, μέχρις ότου να νιώσεις πως αδειάζεις.
Καμιά φορά, το μόνο που έχεις ανάγκη, είναι να γελάσεις με τη καρδιά σου, σαν μικρό παιδί, χωρίς να σκέφτεσαι [...διάβασε περισσότερα...]
Αυτές τις μέρες βρέθηκα στο Άγιο Όρος.
Εκεί, δεν είδα αγίους που έχουν στο κεφάλι φωτοστέφανα, ούτε αγγέλους που έχουνε στη πλάτη τους φτερά.
Εκεί είδα ανθρώπους.
Ανθρώπους που παλεύουνε να είναι συνεπείς.
Πρόσεχε να μην ξεχάσεις.
Να μην ξεχάσεις από που κρατάν οι ρίζες σου.
Γιατί άνθρωπος που ξεχνά είναι καταδικασμένος να χαθεί. Να σβήσει.
Δέντρο χωρίς ρίζες, δεν βγάζει φύλλωμα. Μαραίνεται.
Έτσι και ο άνθρωπος ο οποίος λησμονεί. [...διάβασε περισσότερα...]