Άλλο άρρωστος άνθρωπος και άλλο αρρωστημένος.
Ο πρώτος, συχνά δεν έχει καμία ευθύνη για την κατάστασή του.
Ο δεύτερος πάλι, είναι ένοχος αποκλειστικά. Είναι ένοχος γιατί άφησε πόρτες ανοιχτές. Είναι ένοχος γιατί παρέδωσε
Άνθρωπος
Δημοσιεύσεις σχετικά με τον Άνθρωπο
Θα υπάρχουν και αυτές οι μέρες…
Θα υπάρχουν και αυτές οι μέρες…
Μέρες που δε θα μπορείς να πάρεις τα πόδια σου από τη κούραση.
Μέρες, που από το πρωί ένας κόμπος θα ανεβαίνει στο λαιμό σου.
Μέρες που το πλάκωμα στο στήθος, θα σε ενοχλεί σε κάθε ανάσα σου.
Κουρασμένες ψυχές
Το πρόβλημά μας σήμερα δεν είναι τα κουρασμένα σώματα.
Το πρόβλημά μας σήμερα είναι οι κουρασμένες οι ψυχές.
Οι άνθρωποι οι τσακισμένοι.
Και τι είναι η ζωή;
Και τι είναι η ζωή;
Ένας συνεχής αγώνας είναι. Μια προσπάθεια.
Μια προσπάθεια να εμπιστευτείς. Να αφεθείς.
Μια προσπάθεια, να καταφέρεις να ξεστομίσεις εκείνο το ‘’γενηθήτω το θέλημά σου’’, χωρίς να πεις ‘’αλλά’’, στο [...διάβασε περισσότερα...]
Είναι που τους χαλάς τη πιάτσα
Είναι και εκείνες οι φορές, που ενώ τα κάνεις όλα σωστά, ενώ τα κάνεις όλα όπως πρέπει, οι άνθρωποι θυμώνουνε μαζί σου.
Θυμώνουνε μαζί σου, σε κατηγορούν και βγάζουν το χειρότερο εαυτό τους.
Και προσπαθείς εσύ να καταλάβεις [...διάβασε περισσότερα...]
Μάθε να ζεις με αυτό που σε παιδεύει
Μάθε να ζεις με αυτό που σε παιδεύει. Μάθε να αγκαλιάζεις το πρόβλημα. Μάθε να κάνεις ‘’φίλο’’ το σταυρό σου.
Και τότε θα δεις, πόσο πιο εύκολα θα μπορέσεις να το διαχειριστείς. Τότε θα δεις, πόσο καλύτερα θα τη παλέψεις.
Τόσα χρόνια καμπανάκια
Τόσα χρόνια σου χτυπάει ο άλλος καμπανάκια.
Μα εσύ κάνεις πως δεν ακούς.
Θες από εγωισμό… Θες από τεμπελιά… Θες επειδή σε απορροφήσανε οι μέριμνες και οι σκούρες…
Στο πίσω κάθισμα
Στο πίσω κάθισμα
Γεννιόμαστε με ένα ζευγάρι κλειδιά στο χέρι…
Και μένει σε μας, να αποφασίσουμε, το τι θα κάνουμε με αυτά. Μένει σε εμάς, να αποφασίσουμε, το ποιος θα οδηγήσει.
Είδα ανθρώπους να παίρνουνε οι ίδιοι το [...διάβασε περισσότερα...]
Προσδοκώ Ανάσταση νεκρών…
Προσδοκώ Ανάσταση νεκρών…
Για αυτό ζω.
Για εκείνη την ημέρα…
Για τη μέρα, που όλοι οι φίλοι μου θα σταματήσουν να πονάν.
«Να, αφήστε εδώ στην [...διάβασε περισσότερα...]
Εγώ παλιά δεν ήμουν έτσι
‘’Εγώ παλιά δεν ήμουν έτσι’’, σε ακούω που το λες με πίκρα και παράπονο.
Ναι.
Προφανώς.
Δεν ήσουν έτσι.