- All
- Αγχώδεις Διαταραχές
- Άλλες Διαταραχές
- Αναδημοσιεύσεις
- Ανθρώπινες Σχέσεις
- Άνθρωπος
- Παιδιά
- Πολυμέσα
- Προβληματισμοί
- Συναισθηματικές Διαταραχές
- Ψυχολογία και Θρησκεία
- Ψυχοπαθολογία
Ώρα να πέσουν οι μάσκες
Ξέρεις τι σκέφτομαι;
Πως παιδευόμαστε τζάμπα και άδικα.
Όλοι μας φοράμε μια μάσκα. Ένα προσωπείο. Να είμαστε καλοί για τον κόσμο, να μην μας κρίνουν, να μην μας παρεξηγήσουν. Και δώς του τα ψεύτικα χαμόγελα, και δώς του οι χαιρετούρες και δώς του τα γλυκόλογα και οι κολακείες χωρίς κανένα λόγο.
Να είμαστε τα ‘’καλά παιδιά’’. Να είμαστε ‘’καθωσπρέπει’’. Να είμαστε
Να φροντίζεις να ξεκουράζεσαι
Να βρίσκεις χρόνο να ξεκουράζεσαι. Να βρίσκεις τρόπους να ξεφορτώνεις.
Οι δουλειές δεν σταματoύν ποτέ. Ούτε οι υποχρεώσεις.
Φαύλος κύκλος είναι. Άκου με που σου λέω…
Να βρίσκεις χρόνο.
Αν καταρρεύσεις μια φορά, μετά δεν είναι εύκολο. Δεν απλό. Δεν είναι το ίδιο. Θέλει χρόνο μετά, θέλει κόπο, θέλει δουλειά για να ξαναβρείς τα ίσια σου. Θέλει πολλή προσπάθεια για να ορθοποδήσεις.
Κάνε ό,τι καταλαβαίνεις…
Αν θες να κλάψεις, κλάψε. Μην διστάσεις. Δεν είναι ντροπή το κλάμα.
Αν θες να ξεσπάσεις, ξέσπασε. Μην σε νοιάζει τι θα πουν οι άλλοι. Μη σε ενδιαφέρει το τι θα σκεφτούν για σένα. Άνθρωπος είσαι και εσύ. Έχεις τα όριά σου.
Αν θες να φωνάξεις, φώναξε. Κάνε χαμό. Κάν’ τα όλα λίμπα. Που και που, χρειάζεται να κάνεις και κανένα τέτοιο ξέσπασμα, έτσι λίγο για να στανιάρεις. Να αδειάζεις.
Κρύβε λόγια
Άνθρωπος είναι και αυτός… Έκανε λάθος…
Θα μπορούσες να είσαι εσύ στη θέση του. Θα μπορούσες να το είχες κάνει εσύ αντί για αυτόν.
‘’Δεν το έκανα όμως…’’
Έτυχε.
‘’Εγώ δεν είμαι σαν και αυτόν. Εγώ δε θα το έκανα ποτέ…’’
Κρύβε λόγια.
Όταν δεις έναν άνθρωπο πεσμένο κάτω, πληγωμένο, δεν τον κλωτσάς, δεν τον χτυπάς, δεν τον πατάς να μείνει εκεί πεσμένος. Του απλώνεις
Πολλές φορές
Πολλές φορές…
Πολλές φορές το μόνο που χρειάζεται ο άλλος είναι να τον ακούσεις. Πολλές φορές, το μόνο που χρειάζεται ο άλλος είναι μια αγκαλιά. Πολλές φορές, το μόνο που χρειάζεται, είναι να μείνεις δίπλα του σιωπηλά…
Δεν έχει ανάγκη ούτε από αναλύσεις, ούτε από εξηγήσεις, ούτε από έξυπνα και σοφά λόγια. Δε θέλει να σε ακούσει να του λες, ‘’να είσαι δυνατός’’, δε
Ό,τι σπέρνεις…
Αν σπέρνεις τσιγγούνικα, μίζερα, μαζεμένα, λίγη θα είναι και η σοδειά σου. Αν από την άλλη φροντίζεις να σπέρνεις απλόχερα, άφθονη θα είναι και η σοδειά που θα πάρεις ως ανταμοιβή.
Αποφάσισε.
Όλη μέρα μέσα στη γκρίνια, μέσα στη μιζέρια, με τα μούτρα σου να σέρνονται στο πάτωμα. Από το στόμα σου, δεν βγαίνει καλή κουβέντα. ‘’Σε ευχαριστώ, σε αγαπώ, συγγνώμη, δόξα τω Θεώ’’,
Ό,τι έγινε – έγινε….
Ό,τι έγινε-έγινε… Καλώς ή κακώς, το παρελθόν σου, δεν μπορείς να το αλλάξεις.
Ήρθε όμως η ώρα, να σηκωθείς από τον ύπνο…
Όπως ένα πουλί, δεν μπορεί να πετάξει, αν οι φτερούγες του είναι μπλεγμένες στα κλαδιά των δέντρων…
Όπως ένα πλοίο, δεν μπορεί να σαλπάρει, αν οι άγκυρές του είναι ριγμένες κάτω στο βυθό…
Έτσι και εσύ, αν δεν πετάξεις από πάνω σου, όλα αυτά, που χρόνια
Όπως όλοι έτσι και εσύ
‘’Πίστευα πως μπορώ να αντέξω τα πάντα. Πίστευα πως είμαι δυνατός…’’
Γιατί βρε παιδί μου στεναχωριέσαι; Γιατί απελπίζεσαι;
Άνθρωπος δεν είσαι και εσύ;
Θα πέσεις. Θα σπάσεις. Θα κουραστείς. Ποιος σου είπε ότι είναι κακό; Ποιος σου είπε ότι είναι παράλογο;
Όπως όλοι έτσι και εσύ.
Ξέρεις, καμμιά φορά το πρόβλημα, είναι ότι περιμένουμε από τον εαυτό μας παραπάνω από όσα
Έχεις ιδέα;
Έχεις ιδέα, το πόσο σε αγαπάει; Έχεις ιδέα το πόσο έχει παλέψει, για να μπορείς να είσαι εσύ καλά;
Πόσα πράγματα θυσίασε, πόσα όνειρα εγκατέλειψε, πόσες ευκαιρίες άφησε να παν για σένανε χαμένες;
Έχεις αναρωτηθεί ποτέ, πόσα βράδια, ξενύχτησε για σένα; Έχεις αναρωτηθεί, το πόσες προσευχές, έχει κάνει για χάρη σου βουβά; Πόσα δάκρυα έχυσε, πόσους αναστεναγμούς άφησε, πόση