Μια συγγνώμη
Γράφω σε σένα. Σε σένα που, έκρυψες τα μουδιάσματα στα χέρια, τις ταχυκαρδίες, τα ιδρώματα, και τα άλλα όλα, γιατί τυχαία, για άλλους που είχανε συμπτώματα, άκουσες άσχημα να λένε.
Γράφω σε σένα. Σε σένα που, έκρυψες τα μουδιάσματα στα χέρια, τις ταχυκαρδίες, τα ιδρώματα, και τα άλλα όλα, γιατί τυχαία, για άλλους που είχανε συμπτώματα, άκουσες άσχημα να λένε.
|
Αυτές τις μέρες, είχα μια συζήτηση με μια κοπέλα.
Ήταν δεν ήταν, δεκαεπτά χρονών.
Μιλούσαμε για τις σχέσεις.
Κάποια στιγμή, πάνω στη συζήτηση, μου είπε πως όσον αφορά το συγκεκριμένο θέμα, η ίδια, γνωρίζει κάποιον, στη συνέχεια έρχεται το σεξ, και τέλος αν τα βρίσκουν, προχωράνε σε σχέση.
Γνωριμία, σεξ και στη συνέχεια σχέση…
Την ρώτησα για τους συνομιλίκους [...διάβασε περισσότερα...]
|
Για να μπορέσεις να γευτείς Άνθρωπε το λάδι, μεγάλη διαδικασία ακολουθείς. Πρέπει το σπόρο να φυτέψεις, νερό και φροντίδα να του δώσεις, δέντρο να γενεί. Και όταν αυτά θα τα χεις κάνει, θα πρέπει τον καρπό να τον μαζέψεις, πετώντας όλα τα σάπια και τα άχρηστα μαζί. Και τον καρπό αυτό θα πρέπει καλά να τον αποθηκεύσεις, και όταν έρθει η ώρα σε λιοτρίβι, να πας να τον [...διάβασε περισσότερα...]
|
Το γεγονός ότι δεν μπορείς να το δεις, δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει.
Είναι τέχνη η ευαισθησία Άνθρωπε…
Δεν αναφέρομαι σε καταστάσεις αδυναμίας και παραίτησης, που ξεπηδάν στο πρώτο στραβοπάτημα ή δυσκολία. Ούτε σε δάκρυα που θα τρέξουν σε μια σκληρή μπροστά εικόνα, και την επόμενη στιγμή, παρελθόν πλέον θα ναι.
Για την ευαισθησία της ψυχής, [...διάβασε περισσότερα...]
|
Δύσκολο πράγμα η μοναξιά. Όποιος μόνος, ποτέ δεν έμεινε, δεν ξέρει.
Τις, όμως, πταίει;
Είναι οι άλλοι, οι κακοί, αυτοί που κόσμο στο περιθώριο βάζουν, αυτοί που προδίδουν, αυτοί που εγκαταλείπουν;
Είναι αυτοί που με χαρές δεν χαίρονται, και σε δύσκολες στιγμές, χέρι για βοήθεια δεν απλώνουν, οι ένοχοι;
Μπορεί.
Μπορεί Άνθρωπε, σε περιπτώσεις κάποιες, έτσι να ναι.
Δεν είναι [...διάβασε περισσότερα...]
|
Είναι κάποιες ιστορίες Άνθρωπε, που σου μένουν…
Δεν θυμάμαι το πότε, το που, μήτε το πώς…
‘’Μεγάλο κακό έπεσε στο δάσος… Βδομάδες ολόκληρες είχε να βρέξει… Μαζεύτηκαν λοιπόν τα ζώα και κάναν συμβούλιο, για να βρούνε τον ένοχο για αυτήν την ανομβρία.
Πρώτο, πήρε το λόγο το λιοντάρι.
-Μια μέρα περπατούσα μες το δάσος, είπε, και πέτυχα μια οικογένεια με ελάφια. Αν και [...διάβασε περισσότερα...]
|
Μην προσπαθείς Άνθρωπε, το σκοτάδι, με σκοτάδι να το πολεμήσεις…
Κανένας, ποτέ και πουθενά δεν κατάφερε με τον τρόπο αυτό, την άκρη να τη βρει.
Στις συμπεριφορές τις άσχημες, στα λόγια που πληγώνουν, σε εγωισμούς και σε θυμούς, με τον ίδιο τρόπο δεν αξίζει να απαντάς.
Όχι γιατί είσαι υπεράνω.
Κανένας άνθρωπος, δεν είναι υπεράνω κανενός.
Ούτε γιατί [...διάβασε περισσότερα...]
|
Θέλω να σε ρωτήσω και γω κάτι Άνθρωπε…
Γιατί αγαπάς;
Μήπως για την αγάπη ή μήπως για κάτι άλλο;
Μήπως για το αντικείμενο της αγάπης σου ή μήπως για σένα;
Μήπως γιατί απλά έτσι αισθάνεσαι ή μήπως για κάτι πιο συγκεκριμένο;
Μήπως αγαπάς από ανάγκη και υποχρέωση ή μήπως από ψυχής;
Είναι η αγάπη σου συναίσθημα ή προϊόν που το ανταλλάσεις;
Μήπως της βάζεις χαλινάρια [...διάβασε περισσότερα...]
|
Αλλεπάλληλες έρευνες της νευροεπιστήμης έχουν δείξει ότι οι σκέψεις μας είναι πιο ισχυρές από τα γονίδια , επηρεάζοντας και μεταβάλλοντας καθημερινά τη δραστηριότητά τους και κατά συνέπεια την υγεία μας. Με απλά λόγια, αν θέλουμε να θεραπεύσουμε τον καρκίνο και άλλες σοβαρές σωματικές ασθένειες, αρκεί να αλλάξουμε τον τρόπο που σκεπτόμαστε.
Το μυαλό μας προσαρμόζει [...διάβασε περισσότερα...]
|
Κλείσε τα μάτια Άνθρωπε.
Δώσε μια στιγμή μικρή στον εαυτό σου. Και άφησε την φαντασία σου να δουλέψει.
Σκέψου, πως βρίσκεσαι μέσα σε ένα υγρό και σκοτεινό, σε έναν βαθύ λάκκο…
Βάλε τον εαυτό σου με τον νου, μέσα εκεί πεσμένο.
Νιώσε το σκοτάδι, τα μάτια σου να τα τυφλώνει, μύρισε την υγρασία που βγάζει το χώμα το νωπό, γεύσου το χώμα στα χείλη σου επάνω και δες το κρύο, καθώς [...διάβασε περισσότερα...]
|